ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΜΕΣΩ ΖΩΩΝ(AAT)

 Η εναλλακτική θεραπεία μέσω ζώων αφορά στην παρέμβαση η οποία λαμβάνει χώρα με την συστηματική παρουσία ζώων.Ο σκοπός αυτής της διαφορετικής, από τα παραδοσιακά, θεραπευτικής παρέμβασης είναι να βελτιωθεί η κοινωνική ,συναισθηματική και γνωστική λειτουργικότητα του ατόμου.Η θεραπευτική επαφή με ζώα βελτιώνει τις κοινωνικές δεξιότητες, αυξάνει την αυτοεκτίμηση του εκάστοτε ατόμου και το αίσθημα ευθύνης, μειώνει την τυχόν κατάθλιψη, το άγχος και τέλος προσφέρει ένα αίσθημα ηρεμίας και ασφάλειας .Οι άνθρωποι τείνουν να δένονται συναισθηματικά με ζώα φιλικά προς αυτούς, τα οποία με τη σειρά τους δίνουν αγάπη σε όλους τους ανθρώπους χωρίς καμία εξαίρεση απολύτως.Γι αυτό και η σχέση αυτή ζώου-ανθρώπου είναι ιδιαίτερα σημαντική και πολύτιμη όπως σε άτομα με αυτισμό,νοητική υστέρηση,άτομα με προβλήματα λόγου και ομιλίας αλλά και ηλικιωμένους ,ψυχικά ασθενείς,άτομα με κινητικά προβλήματα και πρώην εξαρτημένους από ναρκωτικές ουσίες.

 Η πρώτη μορφή ΑΑΤ που έλαβε χώρα ήταν τον 18 αιώνα στην Αγγλία από τον William Tuke, σε μια μονάδα θεραπείας ατόμων με νοητικά προβλήματα.Έκτοτε όλο και περισσότερες είναι οι περιπτώσεις όπου ζώα φιλικά προς τον άνθρωπο βοηθούν στην αποκατάσταση του.

Υπάρχουν διάφορα είδη ζώων που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για αυτό τον σκοπό.Παρακάτω παρατίθενται μερικά από αυτά:

ΣΚΥΛΟΣ 

Δεν χρειάζεται κάποια ιδιαίτερη εκπαίδευση εκτός από μια βασική εκπαίδευση υπακοής.Σε αντίθεση με τα σκυλιά-βοηθούς σε άτομα με ειδικές ανάγκες, αυτά τα σκυλιά το μόνο το οποίο μας ενδιαφέρει να προσφέρουν είναι η άνευ όρων αγάπη τους προς τους ανθρώπους,η συντροφικότητα και η ενθάρρυνση για δραστηριότητα και κοινωνική συναναστροφή.Υπάρχουν αρκετές οργανώσεις στην Ελλάδα όπου μπορούμε να βρούμε σκυλιά διαφορετικού μεγέθους και ράτσας καθώς ακόμη μπορούμε να πάμε και τον δικό μας σκύλο για να εκπαιδευτεί και να πιστοποιηθεί ως σκύλος θεραπείας.

 

ΓΑΤΑ

Μπορεί να μην μπορεί να εκπαιδευτεί όπως ένας σκύλος και να υπακούει το ίδιο,όμως όπως ήδη προαναφέραμε σε αυτές τις περιπτώσεις η εκπαίδευση δεν είναι τόσο σημαντική όσο τα άλλα αγαθά που μπορεί να μας προσφέρει η αλληλεπίδραση με τα ζώα.Η γάτα αν και ανεξάρτητο ζώο, μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί ως ζώο θεραπείας και έναν καλό "ακροατή" χωρίς να πιέζει τον συνομιλητή του να παράγει λόγο και χωρίς να κρίνει τα λεγόμενά του.

 

ΑΛΟΓΟ

Ο Σύνδεσμος Θεραπευτικής Ιππασίας  μετρά πλέον πάνω από 30 χρόνια λειτουργίας στην Ελλάδα .Η θεραπευτική ιππασία είναι κατάλληλη για άτομα με κινητικές ,νοητικές ή συναισθηματικές διαταραχές και συμβάλλει κατά πολύ στην πρόοδο , αποκατάσταση και κοινωνικοποίηση του πάσχοντος ατόμου.Η φροντίδα ενός μεγαλόσωμου ζώου απαιτεί την απόλυτη συγκέντρωση του ατόμου και την απομόνωση ενοχλητικών σκέψεων και συμπεριφορών όπως θυμό,μαθησιακές δυσκολίες κ.α.Μαθαίνοντας πως να φροντίζεις ένα άλογο βοηθά στο να προωθείται η αυτοπεποίθηση και να ελαχιστοποιείται το άγχος.

ΕΡΠΕΤΑ

Αρκετά ασυνήθιστη και πολύ καινούργια στο θεραπευτικό πεδίο είναι η ΑΑΤ μέσω ερπετών.Έχει χρησιμοποιηθεί κυρίως στο Λονδίνο για άτομα με κατάθλιψη και διαταραχές σίτισης.

 

ΠΟΥΛΙΑ 

Τι καλύτερο από το να συνομιλήσεις με έναν παπαγάλο;Αυτά τα πουλιά λόγω της ικανότητας τους να μαθαίνουν λέξεις και φράσεις μπορούν να βοηθήσουν στην επικοινωνία και την κοινωνική αλληλεπίδραση με τους ανθρώπους με έναν δικό τους πολύ ιδιαίτερο τρόπο.

 

ΔΕΛΦΙΝΙ

Αυτά τα ζώα φαίνεται να έχουν εξαιρετική επίδραση στην βελτίωση δεξιοτήτων σε άτομα με σύνδρομο Down και αυτισμό.Τα δελφίνια που χρησιμοποιούνται για αυτό τον σκοπό είναι εκπαιδευμένα για να αλληλεπιδρούν κοινωνικά με τα άτομα αυτά και μέσα από την κολύμβηση μαζί τους , το άγγιγμα την παρατήρηση και το παιχνίδι έχουν παρατηρηθεί θετικές επιδράσεις στην υγεία τους.

 

ΜΙΚΡΑ ΖΩΑ

Κουνέλια ή ακόμη και ινδικά χοιρίδια μπορούν να αποτελέσουν μικρούς "θεραπευτές" , καθώς προωθούν μια πιο εύκολη αλληλεπίδραση.Μπορούν να προσφέρουν συντροφικότητα και είναι πιο εύκολο να μετακινηθούν και να φροντιστούν από άτομα που έχουν κινητικά προβλήματα ή τους είναι δύσκολο να αλληλεπιδράσουν με άλλα πιο μεγάλα ζώα.

 

  ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΑΠΕΥΘΥΝΘΕΙΤΕ:

• http://www.4dogs.gr

• https://www.facebook.com/AthensDogsTherapy/
•  http://www.ippikos.gr/academy/therapeutiki-ippasia-irakleio.aspx
•  http://eethiie.gr/
•  http://therapydogs.gr/
•  http://sapt.gr/?doing_wp_cron=1495705314.3815889358520507812500
•  https://sites.google.com/site/kentroippasiasstoparkotritse/home
•  http://www.trag.gr/el/%ce%b1%cf%81%cf%87%ce%b9%ce%ba%ce%ae/
•  http://www.kethis.gr/
•  http://iovop.gr/

ΝΟΗΤΙΚΗ ΥΣΤΕΡΗΣΗ

"Νοητική υστέρηση" ή αλλιώς γνωστή ως "νοητική καθυστέρηση", είναι η διαταραχή που χαρακτηρίζεται από νοητική ικανότητα(ΙQ) χαμηλότερη από το μέσο
όρο των ατόμων της ίδιας χρονολογικής ηλικίας και έλλειψη ικανοτήτων που είναι απαραίτητες για την καθημερινότητα(προσαρμοστικές συμπεριφορές).

ΔΙΑΓΝΩΣΗ
Η παθολογική αυτή κατάσταση γίνεται αντιληπτή και μπορεί να διαγνωσθεί πριν από την ενηλικίωση ενός παιδιού, καθώς τα σημάδια μπορεί να παρουσιαστούν από την βρεφική ηλικία ως και την στιγμή που το παιδί θα ξεκινήσει την ακαδημαϊκή του πορεία ή και λίγο αργότερα, ανάλογα με την σοβαρότητα της κατάστασης.

Ο πιο συνήθης τρόπος διάγνωσης της νοητικής υστέρησης είναι η μέτρηση του "δείκτη νοημοσύνης" του παιδιού, ο οποίος μας δίνει έναν αριθμό με τον οπο΄πιο μετράται η νοημοσύνη του ατόμου.Έτσι, έχουμε την εξής ταξινόμηση σύμφωνα με το συγκεκριμένο τεστ:

• Οριακή νοητική υστέρηση με ΔΝ μεταξύ 70 έως 80.
• Ήπια ή ελαφρά νοητική υστέρηση με ΔΝ από 50-55 έως 70.
• Μέτρια νοητική υστέρηση με ΔΝ από 35-40 έως 50-55.
• Σοβαρή νοητική υστέρηση με ΔΝ από 20-25 έως 35-40.
• Βαριά νοητική υστέρηση με ΔΝ κάτω από 20 ή 25
• Απροσδιόριστη νοητική υστέρηση εάν υπάρχουν σοβαρά σημάδια νοητικής υστέρησης , αλλά δεν είναι δυνατή η μέτρηση της νοημοσύνης το ατόμου  με σταθμισμένες δοκιμασίες. 

Εκτός όμως από το λεγόμενο "IQ" , υπάρχουν και κάποια σημάδια που εμφανίζονται κατά την παιδική ηλικία και μπορούν να μας υποψιάσουν για την ύπαρξη νοητικής υστέρησης.Αυτά είναι:

• να αργήσει  να μπουσουλίσει , καθίσει ή περπατήσει , σύμφωνα με τα φυσιολογικά στάδια ανάπτυξης,
• να αργήσει να μιλήσει ή να αντιμετωπίζει δυσκολία με την ομιλία του,σύμφωνα με τα φυσιολογικά στάδια ανάπτυξης,
• να αργήσει να κατακτήσει τις ικανότητες αυτοεξυπηρέτησης στο ντύσιμο και στη σίτιση,
• να έχει δυσκολίες στην μνήμη,στον συσχετισμό πράξεων και συνεπειών,
• να εμφανίζει προβλήματα συμπεριφοράς, όπως εκρήξεις θυμού,
• να παρουσιάζει δυσκολίες στην επίλυση προβλημάτων και στην λογική σκέψη.

Σε παιδιά με σοβαρή ή βαριά νοητική υστέρηση μπορεί να συνυπάρχουν και άλλα προβλήματα υγείας ,όπως , κρίσεις, διαταραχές της διάθεσης(άγχος), δυσκολίες στις κινητικές ικανότητες ή προβλήματα ακοής και όρασης.

ΑΙΤΙΑ
Προγεννητικά αίτια:
1. Κληρονομικοί παράγοντες,
2. Χρωμοσωμικές
ανωμαλίες (σύνδρομο Down, σύνδρομο Klinefelter, σύνδρομο Turner),
3. Ασθένειες της εγκύου (λοιμώξεις, ερυθρά, ιλαρά, κοκ.), 4. Ανωμαλίες
μεταβολισμού (PKU),
5. Ασυμβατότητα του Rh του αίματος της μητέρας
με αυτό του εμβρύου,
6. Ανοξία,
7. Τραυματισμοί της εγκύου,
8. Κακή
διατροφή,
9. Δηλητηριάσεις από μόλυβδο.
Περιγεννητικά αίτια:
1. Ανοξία,
2. Τραυματισμοί και αιμορραγία του
εγκεφάλου,
3. Πρόωρη γέννηση.
Μεταγεννητικά αίτια:
1. Μολυσματικές ασθένειες,
2. Ατυχήματα,
3.Υψηλός πυρετός,
4. Μεταβολικές ανωμαλίες,
5. Ψυχοκοινωνικοί
παράγοντες (ιδρυματοποίηση,
στέρηση εκπαιδευτικού περιβάλλοντος,
συναισθηματική αποστέρηση).

ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ


Η νοητική υστέρηση αντιμετωπίζεται με έγκαιρη παρέμβαση, πρώιμη κατά το δυνατό στην εξέλιξη της ζωής του παιδιού,ανάλογα με την ηλικία διάγνωσης της παθολογικής κατάστασης, με στόχο τις ανώτερες γνωστικές λειτουργίες (όπως αντίληψη, μνήμη, κατανόηση, μίμηση) μέχρι  και τις ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες που θα χει το παιδί στην ακαδημαϊκή του πορεία και την εκπαίδευση στην αυτοεξυπηρέτηση και την ανεξάρτητη διαβίωση.

Οι κατάλληλες παρεμβάσεις από λογοθεραπευτές,εργοθεραπευτές, παιδοψυχολόγους κ.τ.λ. μπορούν να βοηθήσουν τα άτομα με νοητική υστέρηση να επιτύχουν την ένταξη τους στην κοινωνία και την αγορά εργασίας σε έναν σημαντικό βαθμό , ενώ στις περιπτώσεις των ατόμων με πιο σοβαρή ή βαριά νοητική υστέρηση,μπορεί να βοηθήσει στην επίτευξη ενός μεγαλύτερου βαθμού στην γενικότερη λειτουργικότητα του ατόμου σε βασικές δεξιότητες της καθημερινής ζωής.

Αυτό που θα πρέπει να θυμούνται γονείς,δάσκαλοι αλλά και μέλη της ιατρικής κοινότητας είναι ότι η πρώιμη διάγνωση και παρέμβαση μπορεί να βοηθήσει στο μέγιστο τα παιδιά αλλά και τις οικογένειες με την συγκεκριμένη διαταραχή γι αυτό και είναι σημαντική η παρατήρηση των συμπεριφορών του παιδιού και η απεύθυνση σε ειδικούς για τυχόν απορίες και διευκρινίσεις.